การตกแต่งสไตล์ดาร์กอะคาเดเมีย

ผนังสไตล์ดาร์กอะคาเดเมียจำลองห้องที่มีอยู่จริง คอลเลกชันสำคัญในศตวรรษที่ 19 ที่ออกซ์ฟอร์ด ปารีส และคิว แขวนแผ่นภาพวาดไว้หลายร้อยภาพ ไม่ได้แขวนเพื่อการตกแต่ง ก่อนมีการถ่ายภาพ แผ่นภาพคือวิธีบันทึกชนิดพันธุ์ หนัง ชั้นวางสีเข้ม และแผ่นภาพเป็นสภาพแวดล้อมการทำงานเดียวกัน ไม่ใช่แบบตกแต่งที่นำมาวางทับบนผนัง

นี่คือห้องที่แผ่นภาพเหล่านี้ถูกวาดขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นห้องทำงานหรือผนังหลังโซฟา ภาพวาดจริงมีความไม่สมมาตรที่โปสเตอร์เลียนแบบไม่ได้ ขากรรไกรซ้ายของด้วงไม่ใช่ภาพสะท้อนของขากรรไกรขวา ใบโอ๊กยังมีรูที่บางสิ่งกัดกินไว้ ควรให้กลุ่มภาพมีขนาดเล็กและปล่อยให้กลุ่มนี้สร้างน้ำหนักให้ผนัง แผ่นภาพสี่ภาพวาดจากของจริงและใส่กรอบที่ดูหนักแน่น หกภาพจะเริ่มดูเหมือนผนังจัดแสดงสินค้าในร้าน

เริ่มจาก ด้วงคีม ภาพนี้เป็นจุดยึดและแขวนที่ระดับสายตา เพราะขากรรไกรคือรายละเอียดที่ทำให้คนเข้าไปดูใกล้ ๆ ส่วน เห็ดอะแมนนิต้าเกล็ด เป็นภาพสีเพียงภาพเดียวในกลุ่ม จึงควรเว้นพื้นที่ให้เป็นโทนอุ่นเพียงจุดเดียว ส่วน ผีเสื้ออพอลโล ทำให้นึกถึงตู้เก็บตัวอย่าง ปีกกางเหมือนตัวอย่างที่ถูกตรึงไว้ ส่วน โอ๊กอังกฤษ เป็นภาพที่สงบกว่า ทำให้กลุ่มนี้ไม่ดูเป็นเพียงคอลเลกชันแมลง และวางอีกสามภาพไว้ในบริบทของภูมิทัศน์

แขวนแบบ 2 × 2 ให้ชิดกว่าที่รู้สึกว่าสบาย ระหว่างกรอบห้าถึงเจ็ดเซนติเมตร หรือประมาณสองถึงสามนิ้ว เป็นระยะที่เหมาะสม สิบเซนติเมตรจะห่างเกินไปและกลุ่มภาพจะไม่ดูเป็นตู้สะสมอีกต่อไป ใช้กรอบไม้ย้อมสีเข้มหรือสีดำ พร้อมกระดาษเมาต์สีครีมแคบ ไม่ใช้กระดาษเมาต์สีขาวกว้าง บนผนังสีเขียวเข้มหรือแดงเลือดหมู กรอบจะกลืนไปกับผนังและแผ่นภาพดูเหมือนลอยอยู่ นั่นคือผลลัพธ์ที่ต้องการ

แผ่นภาพสี่ภาพเพียงพอสำหรับผนังเหนือโต๊ะทำงานหรือโซฟา ห้องทำงานทั้งห้องต้องใช้มากกว่านั้น แนวทางต่อยอดตามธรรมชาติคือด้านที่เป็นวิชาการมากขึ้น เช่น ผีเสื้อกลางคืน ด้วงหนวดยาว และตัวอย่างที่เหลือในลิ้นชัก แขวนภาพที่เพิ่มเป็นบล็อก ไม่ใช่เป็นแถว ภาษาภาพนี้อยู่ในคอลเลกชันนักธรรมชาติวิทยา ซึ่งใช้มือวาดคนเดียวกันแต่มีน้ำเสียงเป็นทางการกว่า หากห้องเป็นห้องสมุดหรือออฟฟิศกรุผนัง ควรเริ่มจากคอลเลกชันนั้น